Over de Hypnotic Awards 2026, een jawdrop-moment, en wat Lifetime Achievement werkelijk voor mij betekent.
Zaterdagavond 9 mei 2026 in Antwerpen. Onze beide namen worden voor de derde keer die avond omgeroepen. Bij de derde keer valt mijn mond echt open van verbazing, verrassing en door iets dat dieper in mij zit dan waar ik bij had stilgestaan.
De beslissing om te gaan
Een week van tevoren besloten Jack en ik toch naar het nominatiegala van de Hypnotic Awards 2026 te gaan. Het was geen vanzelfsprekende beslissing, want 9 mei is de verjaardag van mijn jongste dochter. Zij is 11 geworden. En ik wilde haar dag niet nog een keer verschuiven.
Dus namen we haar mee. Haar en haar zus. Als enige twee kinderen in een zaal vol volwassen professionals, helemaal opgedoft, make- upje, haren netjes en net als mamma in galajurk. Want de dresscode was gala chique. En die twee gingen er volledig voor.
Wat een avond werd het voor hen. Wat een avond werd het voor ons allemaal.
Jack smit en Linda Commandeur met hun dochters
Wat we niet wisten
We wisten dat we genomineerd waren. Dat konden we al eerder laten weten. Maar we wisten niet voor welke van de drie categorieën. Dat was het verrassende, het deel dat de avond iets van een onthulling gaf.
Na het hoofdgerecht begon de uitreiking.
De eerste categorie werd aangekondigd: Best Trainer. De namen die mochten opstaan en naar het podium komen, vielen één voor één. Jack Smit. Linda Commandeur. Ik stond op, liep naar voren, voelde de ruimte om me heen.
De tweede categorie: Outstanding Contribution to the Field of Hypnosis/NLP. Opnieuw: Linda Commandeur. Jack Smit.
En dan de derde. Lifetime Achievement Award.
Jack Smit. Linda Commandeur.
Op dat moment viel mijn mond open. Letterlijk. Ik had de eerste twee categorieën nog kunnen plaatsen, had me daarvoor kunnen klaarmaken, al was het alsnog een verrassing. Maar Lifetime Achievement, dat had ik niet zien aankomen. Dat raakte iets anders. Iets wat dieper zit dan een avond, een gala, een categorie.
Wat drie categorieën zeggen — en wat Lifetime Achievement met me deed
De awards zelf zijn in ontvangst genomen door andere echte toppers in het vak, en het is een oprechte eer om met hen in de line-up te hebben mogen staan. Maar drie certificaten, drie categorieën, allebei, dat zegt iets wat niet zomaar wegzakt.
De verbazing was voor mij het grootst bij de Lifetime Achievement. Want ik wil hier eerlijk zijn: vergeleken met de andere genomineerden in die categorie kom ik in het vak eigenlijk maar net kijken. Dat weet ik echt. Ik draag dat besef met me mee, zonder zelfkritiek, maar wel met helderheid. En tegelijkertijd, want die twee kunnen prima naast elkaar bestaan, weet ik ook zonder twijfel dat ik iets te brengen heb. Dat het werk dat ik doe aankomt. Dat de weg die ik bewandel klopt.
Lifetime Achievement. Dat woord kijkt terug. Naar de keuzes die zijn gemaakt toen ze niet makkelijk waren. Naar het durven staan voor een visie op hypnose en NLP die het lichaam, de geur, de energetische intelligentie erbij betrekt, ook als dat niet altijd past in de standaard kaders. Naar het volhouden, ook als dat soms eenzaam voelt.
Dat dat erkend wordt, in die categorie, naast die mensen, dat is iets om stil van te worden.
Linda Commandeur en Jack Smit bij de hypnotic awards 2026
De volgende ochtend
Dat stilworden, dat gebeurde pas de volgende ochtend. Op moederdag, op 10 mei.
Precies 11 jaar geleden, op datzelfde weekend, was mijn jongste dochter met spoed ter wereld gekomen. Het was een weekend waarop we samen met de hakken over de sloot zijn gegaan. Zij moest laten zien dat ze de eerste 24 uur in de couveuse kon doorkomen. Ik moest laten zien dat ik in diezelfde tijd kon aansterken en haar tegelijkertijd van voeding kon voorzien. En op 10 mei, moederdag, werd ik wakker met een kaartje met haar kleine voetafdrukjes. “Fijne moederdag mamma.”
Elf jaar later, op diezelfde datum, nam ik haar in galajurk mee naar een gala. En de volgende ochtend mocht er iets in me landen. Een verbinding die ik niet had gezocht maar die er ineens was, glashelder en voelbaar. Van “op het randje staan” naar op het podium staan. Van overleven naar erkenning. Van het eerste voetafdrukje naar een certificaat voor een lifetime.
Dat is geen verhaal dat ik heb bedacht. Dat is wat mijn lichaam zei.
Ik neem dat mee, met dankbaarheid, met zachtheid, en met een stille trots die niet schreeuwt maar wel heel aanwezig is.
Een woord voor Nele
Er is iemand die ik niet onvermeld wil laten.
Nele, het brein en hart achter Hypnotic. Zij is degene die dit gala mogelijk maakt, die de community bij elkaar brengt, die het vak een podium geeft dat het verdient.
Vorig jaar had ik haar verteld dat 9 mei de verjaardag is van mijn jongste dochter en dat ik er waarschijnlijk niet bij kon zijn. Ze heeft dat onthouden. Niet als een aantekening, maar echt, als iets wat telt. En toen wij toch besloten te komen, met de meiden erbij, heeft ze de hele zaal Happy Birthday laten zingen .
Tussen al die volwassenen, in galajurk, werd mijn meisje even het middelpunt van iets heel moois.
Dit is wat leiderschap met hart eruitziet. Nele, dank je wel voor de ruimte die je creëert, voor de warmte waarmee je leidt, en voor het feit dat je de mens achter de professional altijd blijft zien.
Dank
Aan iedereen die heeft gestemd, die ons kent, die onze beweging draagt en deelt: jullie zijn onderdeel van dit verhaal.
Wij bewegen. Jullie bewegen mee. En dat samen, dat is wat dit alles zijn betekenis geeft.
Met liefde en dankbaarheid,
Linda & Jack | Life’s Essence
